TANRI der ki...!

:)

SEFİL der ki...!

Tamam istedim de,
Yoluma çıkana ne yapmalıydım bilemedim.
Bir ilahi adalet vardır herhalde
O kadarını da ben düşünemem yaa..

Dogru bildim ama yanlış sonuçlandı
Acaba bana kim yardım eder?
Ne suçum olabilir ki
Hala gördüğüm yerde olamadım.
Öğrendim,
Uyguladım,
Hep yenildim.
Sustum,
Helal ettim,
Bir Doruk'un dediği gibi "sükunet" attım yoluma
Buna da izin verilmedi.

Gerisini yaratan bilir
Günahkarım işte
Hepimiz gibi...

HAYRA der ki...!

Bu olmadı biraz daha kir lazım diyen ellerimiz
Dillerimiz,
Ne zaman taş olacak diye beklemek ...Allah 'ım ne zaman...
Mide bulantılarının beynime kadar ulaşan konaklaması
İlik kokusu sanki çekip atamadığım
Nasılsa artık benim tadıma varmış ve işlemiş ince ince..
Yeniden yaratılmak lazım.
Bizim bu duvar dibi çöplüklerimiz
Soyumuz sopumuza geçmiş sanki..

Ne zormuş, o kadar kolay olan.
Ne nankörmüş insan,.. tekmesi hazır olan.
Bi minnet, bi sabır,bi de birazcık kabullenmek
Bu sınırlarının gerçek sınırlar olduğunu görerek.

Bi gösterişsiz yolu yok,
Sanki kendi yapmış insanoğlu,
Bu yürüdüğünü bu gördüğünü..

Biz hala nasıl Taş olmadık ki
Biz hala nasıl konuşabiliyoruz
Bizim bu konforumuz
Bizim serbest dille sapladıklarımız
Ne yüce bir yaşamdan gelmiş ki..
İnanılır gibi değil...!

Ruh Berri...

Ben bir parça edinemedim
Çabalarım olanı bastırmaktan ibaretken
Çember denilen küçük dünyamın tam ortasında
Yapıştırılmış fotograf dikdörtgeninden dışarıya bir adım
Faydasız...
Nettir sabahın kırıştırılmış çarşafaları.
Arasındaki ilk ışık tapınakları.
Gizli geçitler sunar her gününe,
Dününe bakma diye..,
Kaldırılmalı gidecek olan
Çingene ağzımdan dökülmeden
Sıktığı bileğinden damlamadan bir şarap buruğu
Sattırmadan varımı yoğumu
Açıyorum ezgilerin tümünü sesimin vardığı noktada
Bir kavrayana tekrar tekrar..
Mevlana ruhundan tadana..
Alıp cesaretini varana
Eğilmek için yeşeren canlar yaratıldı.
Nasibini alana...