ACI YÜZ

Bazen bir kaç an

Bir kaç el

Kibrit ateşler....

Işığıyla çakılır kalır, ağır gözler,

O an gibi.

Her şey yanılsamadır biriyle çarpışana kadar,

Sonra adı acıya dünüşür.

Artık heryer acıykende,

Yeniden insan olmak meşakattir.

Kimimizden canla

Kimimizden kanla

Yoklar aldığı nefesleri, kimimizden yaşla.

Böyle çizilir hayali sonbaharlar

Mahallenin cam önü teyzesi

Az önce yanından geçen kasketli dedesi

Birikmişliğin görünmezliği..

O AN!

Böyle güzel bir akşam olsun,

O tarihten hatırladığım.

Gidilecek listesindeki en üstten bir şehir,

Duvarları sıcak taş,

Güneşi sarı bir yer.

Sen az önce bir öpücükle sarılırken,

Koyu yeşil sarmaşık yanından,

Ilık dar sokağa, birkaç kediyle girdik.

İlerideki pencereden akşam ışığı,

İsmini tartıştığımız güzel kokulu ağaç,

Yanlız gülerek rakamsız saatler,

Ne zaman içildi, dudağımdan sızan şaraplar..

Kıvrılıp kıvrımlarımızda,

Sözleşip ruhlarımızda,

Dağıtıp mekanları,

Donatıp masaları,

Tenimden tenine bir yemin edildi.

Yaşanılacaklar listesinin ilkine......