Şimdi yürüyorum gören gözlerden de sert bir çıkışla
Yerden hafif, yukarıdan ağar..
Dik yamacın boşluğundan,siyah yüzen yosun kokusuna dalışımı
Sırf bana hatırlattıgı için değil
Seyre zorlayan manzarasının, kırık fırçadan cıkma acılığına
Ve varlıgımdan aldıklarına hayranlıgımdan
Dalıyorum, tekrar, tekrar..
Yarımlar tarihten süzülürken
Kumdan dizilen gelecek nesillerin istilası
Daha bozguna uğramadan barıştırılmış dans topraklarında
Kanat çırpmaktalar.
En büyük duyguların hazdan geçen
Ve geri dönülmeyen,
Ulu ağaç gövdeli tutsaklığında
Kendimi cıkarıp bu nesilden
Özenle damgalıyorum koyu gökyüzü mührüyle.
Dallar,kokular,tatlar...
Yoklar bildiğimiz dediklerimizde.
Yokum artık sizin atmosferinizde.
