Bir Akşam Yemeği

Ruhumdan
Hırıltılı bir fısıltı işittim
Arama Bekleme..

-Ama,
-Canım acıktı.

İsteme öğün geçiştirme.

-Peki
-Şöyle kadehiyle kırmızı peçetesiyle yenilesi
bildik ne varsa koyalım açlık ortasına.
Bahçe neminde sindire sindire
Ruhumda arabesk havasıyla küçük lokmalarla başlamak lazım.
-Şu çocuklugumda en çok yediğim şey neydi?
-Hımm!
Yüzümde gülücük, hep ister hep ister çocuk.
-Neyse,
-Geçen yılların birinde
-Çok isteyerek seçtiğim
-İhtiyaçlarımın neredeyse tümünü verdiğini düşündüğümden olsa keşke
-Hani yerken "Ben bunun için dünyadayım" dedirten
-Hani artık kendinin olmadığı, zaten aranmadığı
-O tat..bitmeden bitemeden sen bitmek istersin
-Niyeyse sen olmadan o tat varmı ki?

Yok ama o yokken sende yoksun

-O zaman gözümdeki,tarihteki,kaderdekilerde yok olsun
-Yeniden yazılsın-satılsın
-Bu sofrada bir çırpıda dağıtılsın
-İştahım kaçtı
-Elime yüzüme sağlık
-Ben acıkmamayı zorlayıp,
-Sonra yenilip her zamanki gibi insanlıgımla,
-Tekrar sofraya gelene kadar
-Yavaş yavaş yok olmayıda bilirim.

Afiyet Olsun......