12 Şubat 2010 Cuma


Daha sessiz,
Biraz daha sessiz,
Görmemezlikten gelemiyorum,
Kabullenmeyi beceremiyorum..

Dedemin sesinden masallar,
Aslında, gerçekten biçilen ahşap oyma hikayeler geliyor aklıma.
O zaman hikaye
O zaman seyirlik çocuk gözlerimden
Ve şimdi olduğu gibi,
En önemli cümlenin ortasında,
Ne yaptığımı gayet iyi bilmek istiyorum.
Ve oradan uzaklaşıp bir çırpıda
Yakalamak en renkli-en büyük kelebeği
Seyretmek ve imrenmek..
Bir dağ yamacında,gayet uyumsuz gibi görünen,
Batan-boyumu aşan çalılar arasında....

Tanıyorum dünümden,
Bırakmıyorum inadımdan....
Yarım yarım bütünleşmekten
Ve uzattığım kömür ellerimle,
Her gece söndürmekten siyahı...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder